Seniorenregeling

De seniorenregeling (voorheen BAPO) is een regeling die het aantrekkelijk maakt voor oudere werknemers om minder te gaan werken met gedeeltelijk behoud van het salaris over de minder gewerkte uren. Er wordt een aantal categorieën onderscheiden (geen, 10,25% en 20,49%). Als een persoon gebruik maakt van de seniorenregeling, dan leidt dat tot een vacature ter grootte van de omvang van de deelname in de seniorenregeling.

In de praktijk vinden we in de data van DUO veel afwijkende waarden van de eerder genoemde percentages, tot zelfs 100%. Dit is naar we aannemen het gevolg van het opsparen van rechten. Men neemt eerst minder deel aan de seniorenregeling dan waar men recht op heeft en later wordt dat gecompenseerd met een hoger niveau. Er is dus wat dat betreft een verschil tussen de modellering in Mirror en de praktijk.

De aanpak in Mirror betreft een aanpassing van de startdata: van personen die een te grote deelname in de seniorenregeling hebben passen we de deelname naar beneden aan naar het dichtstbijzijnde niveau. Vervolgens kijken we naar personen die deelnemen in de seniorenregeling, maar minder dan 10,25% of 20,49%. Deze passen we naar boven aan naar het niveau waar men op grond van de leeftijd recht op heeft. De som van al deze aanpassingen (negatief plus positief) wordt bijgehouden. Het overschot aan deelname (vanwege opsparen) wordt op deze manier verdeeld over degenen die geen deelname hebben maar daar vanwege de leeftijd wel recht op hebben. Macro wordt de deelname in de seniorenregeling dus niet aangepast.

Tijdens de simulatie in Mirror wordt per jaar éénmalig een kans geboden aan iedereen van de juiste leeftijd om deel te gaan nemen aan de seniorenregeling. Indien een persoon niet deelneemt, dan zal die persoon dat in latere jaren ook niet gaan doen. Indien een persoon wel deelneemt, dan begint men met 10,25%. In het vo en het bve is er ook nog een kans om bij de juiste leeftijd over te gaan naar 20,49% deelname aan de seniorenregeling.